29 september 2013

Gisteren was het een rampdag.Aangekomen in Istanboel met de donker na een rit van 550 km.De weg naar het hotel onmogelijk te vinden in een stad van 11,5milj.inwoners.
Dus een taxi aangepakt en verder in alle drukte gedurende een heel uur.We waanden ons terug in Mumbai (india).Hier in Turkye rijden ze ook waar ze willen.Lichten dienen tot niets,eerst is eerst.Aangekomen in het hotel was ik zo gestresst dat ik niets meer wilde doen.De stad in de donker bezien dat sprak me niet aan .Spijtig ?

30  september 2013
Rit naar Ankara.
Terug vertrokken na een heerlijk ontbijt aan de Bosphorus.Dan de brug over naar het oosten.
De rit door Turkije van bergachtig en vrij verlaten en dor.Paul zei ineens:we hebben een platte band.Ik was al blij dat het bij het klimmen gebeurd was.Uitstappen ,deel uitlaten op zoek naar :waar zat die lamp,waar de krik?Alles vrij rap gevonden en wat op zoek gegaan naar een paar grote ,dikke stenen voor Agneta wat te ondersteunen.Binnen het half uur had Paul alles opgelost.In Ankara hadden we vrij snel een hotelletje gevonden met bewaakte parkeerplaats.(dit is een grote prioriteit want iedereen komt kijken en betasten)Hier gaan we nu 2 dagen blijven en de band laten maken.