Etappe: Djibouti deel 2
29-Nov-2013
Op 28 november werd ons beloofd dat we Agneta terug kregen.
Na twee dagen zoeken achter ons paspoorten(bij het inkomen van Djibouti zou iemand ons komen ophalen en voor de paspoorten zorgen) kregen we ze eindelijk terug.ze moesten nog nieuwe foto's hebben ,nogmaals een controle doen enz...Nu geef ik nooit of nooit nog iets af ,als ze iets nodig hebben moeten ze me meenemen.Daarna zijn we begonnen met de andere papieren.Eerst de nodige toelating voor Paul om in de haven te kunnen,iemand die niet werkt in de haven kan die ook niet betreden.Dat kennen we al van in Dubai.Dan een verzekering voor Djibouti en voor Ethiopië.
Goed dat we iemand hebben die ons helpt want hier is niets maar dan ook niets aangegeven.Het is hier net een brousse van gebouwen en straten zonder namen.De boot ging aankomen vrijdag om 1 uur s'nachts en ze gingen Paul komen halen om 7uur 's morgens om als eerste de auto van de boot te halen.Inderdaad de beloofde chauffeur was er,wat ons verwonderde want het was vrijdag (ook hier weekend).In de haven was er geen boot ,die lag nog te wachten om binnen te mogen.De boot die op zijn aanlegplaats lag was nog niet vertrokken want die was verkeerd geladen.Dus daar moesten eerst verplaatsingen gebeuren.Uiteindelijk arriveerde de boot om 15uur.Terug Paul terug naar de haven,met zijn pasje,veiligheidsgilet enz..,maar neen,hij mocht niet op de boot.Een of andere Arabier moest de toelating geven en die was niet te bereiken.Na een tweetal uren gaf de captain of de boot zelf de toelating want de rest moest er ook af.Agneta was in perfecte staat en startte onmiddellijk.De captain was zeer verwonderd, hij was ervan overtuigd dat we haar van de boot moesten duwen.Paul vroeg of hij hem met goede sigaar kon plezieren voor de goede verzorging van Agneta.Neen,geen sigaar maar wel een ritje met de wagen.Zo gevraagd zo gedaan.De Italiaanse captain kon niets anders zeggen dan "it's a miracle". Nu kwam natuurlijk het volgende probleem we moesten uit de haven geraken.Geen douane dus geen buiten komen aan.Dus Agneta terug opgesloten in een hangar(hopelijk ook veilig) en dan maar proberen op zaterdag om ze buiten te krijgen.
Zaterdagmiddag nog steeds geen sprankeltje hoop om Agneta vrij te krijgen.Door te zeggen dat we medicatie nodig hadden mocht Paul met een zekere Ilmi naar de haven.Ilmi kende iedereen op de haven en die begon van de ene persoon naar de andere te lopen.Na een paar uur kwam hij met een formulier 4 aan.Invullen en carnet.Op een twee drie stond de stempel erin.Om half vijf mocht Paul de auto halen.Nog zo'n vijftig papiertjes en stempeltjes en een paar keer "chassisnumber" verliet Paul om 7 uur de haven.Agneta was terug bij ons zonder een schrammetje of mankement.OEF......
Nu verder naar het volgende...
Bakker en mp
Na twee dagen zoeken achter ons paspoorten(bij het inkomen van Djibouti zou iemand ons komen ophalen en voor de paspoorten zorgen) kregen we ze eindelijk terug.ze moesten nog nieuwe foto's hebben ,nogmaals een controle doen enz...Nu geef ik nooit of nooit nog iets af ,als ze iets nodig hebben moeten ze me meenemen.Daarna zijn we begonnen met de andere papieren.Eerst de nodige toelating voor Paul om in de haven te kunnen,iemand die niet werkt in de haven kan die ook niet betreden.Dat kennen we al van in Dubai.Dan een verzekering voor Djibouti en voor Ethiopië.
Goed dat we iemand hebben die ons helpt want hier is niets maar dan ook niets aangegeven.Het is hier net een brousse van gebouwen en straten zonder namen.De boot ging aankomen vrijdag om 1 uur s'nachts en ze gingen Paul komen halen om 7uur 's morgens om als eerste de auto van de boot te halen.Inderdaad de beloofde chauffeur was er,wat ons verwonderde want het was vrijdag (ook hier weekend).In de haven was er geen boot ,die lag nog te wachten om binnen te mogen.De boot die op zijn aanlegplaats lag was nog niet vertrokken want die was verkeerd geladen.Dus daar moesten eerst verplaatsingen gebeuren.Uiteindelijk arriveerde de boot om 15uur.Terug Paul terug naar de haven,met zijn pasje,veiligheidsgilet enz..,maar neen,hij mocht niet op de boot.Een of andere Arabier moest de toelating geven en die was niet te bereiken.Na een tweetal uren gaf de captain of de boot zelf de toelating want de rest moest er ook af.Agneta was in perfecte staat en startte onmiddellijk.De captain was zeer verwonderd, hij was ervan overtuigd dat we haar van de boot moesten duwen.Paul vroeg of hij hem met goede sigaar kon plezieren voor de goede verzorging van Agneta.Neen,geen sigaar maar wel een ritje met de wagen.Zo gevraagd zo gedaan.De Italiaanse captain kon niets anders zeggen dan "it's a miracle". Nu kwam natuurlijk het volgende probleem we moesten uit de haven geraken.Geen douane dus geen buiten komen aan.Dus Agneta terug opgesloten in een hangar(hopelijk ook veilig) en dan maar proberen op zaterdag om ze buiten te krijgen.
Zaterdagmiddag nog steeds geen sprankeltje hoop om Agneta vrij te krijgen.Door te zeggen dat we medicatie nodig hadden mocht Paul met een zekere Ilmi naar de haven.Ilmi kende iedereen op de haven en die begon van de ene persoon naar de andere te lopen.Na een paar uur kwam hij met een formulier 4 aan.Invullen en carnet.Op een twee drie stond de stempel erin.Om half vijf mocht Paul de auto halen.Nog zo'n vijftig papiertjes en stempeltjes en een paar keer "chassisnumber" verliet Paul om 7 uur de haven.Agneta was terug bij ons zonder een schrammetje of mankement.OEF......
Nu verder naar het volgende...
Bakker en mp
blog comments powered by Disqus